Nieuws over en van Jenaplanschool de Brug

Hier links naar artikelen:

Meer informatie

omhoog

Stadskinderen ontmoeten boer Jan

UTRECHT - "Geven bruine koeien chocolademelk?" En: "Waarom hebben jullie alleen maar jonkies?" zijn veel gehoorde vragen van kinderen voor boerin Martine Wismeijer van zorgboerderij en jongvee-opfokbedrijf Nieuw Bureveld. Vanaf maart dit jaar is zij gestart met een educatieprogramma voor basisschoolleerlingen.

Aan de rand van het dorp De Bilt, tussen de Krommerijn en de Heuvelrug, ligt de oude boerderij Nieuw Bureveld. Om half een 's middags blijft het stil op de boerderij. Enkel hond Yuri houdt de gemoederen flink bezig. De kinderen van Jenaplan basisschool De Brug uit Utrecht zijn te laat voor het programma, want ze staan in de file. "Op dinsdagmiddag, hoe is het toch mogelijk?", zegt Martine Wismeijer verbaasd. Boerin Martine, van oorsprong fysiotherapeute, vertelt hoe leuk ze het vindt om met kinderen bezig te zijn. "De meeste kinderen uit de stad zijn nog zo verbaasd over wat ze zien op de boerderij. Ze komen vaak niet verder dan drukke autowegen of een stadspark." In 1940 is de boerderij in het bezit gekomen van Opa Wismeijer. Nu runt de derde generatie het agrarische bedrijf. Van oorsprong is het een melkveehouderij, maar noodzakelijke uitbreiding was niet mogelijk wegens ruimtegebrek. "We zitten inmiddels bijna tegen de stad aangeplakt. Daarom zijn we in 2000 overgestapt naar een jongvee-opfokbedrijf en hebben we besloten om een zorgboerderij te beginnen", vertelt de moeder van Martine. "Het was verhuizen of veranderen." Martine Wismeijer is één van de twee boeren met een zorgboerderij aan de oostkant van de omgeving Utrecht. De boerderijlessen zijn tot stand gekomen door 'Boerderij in de kijker', een natuurvereniging aan de westkant van de omgeving. Het lesprogramma is ontwikkeld door plaatselijke Natuur- en Milieueducatiecentra, gesubsidieerd door de gemeente. "Het aantal zorgboerderijen aan de oostkant zal vast snel uitbreiden, er is veel vraag van scholen naar boerderijlessen en de nevenactiviteiten op de boerderij zijn in opkomst."

De kinderen van groep 5/6 kijken vol bewondering naar de kalfjes in de stal. "Kijk, hij heeft vier piemels!", roept een meisje enthousiast. De kinderen glunderen. Achmed Amin van 9 jaar merkt op dat de Nederlandse boerderij toch iets anders is dan in Marokko. "Ieehl, juf, mijn hand zat in de mond van een koe", klinkt uit de koeienstal. Juf Edith vertelt dat de school elk jaar een bezoek brengt aan een boerderij. "Ik besef wel dat wij geluk hebben met enthousiaste ouders die willen rijden, anders kom je hier niet", zegt Edith. Senel, de vader van Bunjamin ziet het als zelfsprekend. "In Turkije, waar ik vandaan kom, is er veel meer natuur dan hier en ik vind het belangrijk dat mijn kind opgroeit met het besef dat Nederland niet alleen bestaat uit flats en snelwegen." Drie kwartier later dan afgesproken springen de laatste kinderen verhit de auto uit. "Sorry, we stonden dik in de file!" schreeuwen ze naar hun aanwezige klasgenootjes. Het wonen buiten de drukke stad heeft toch ook wel zijn charmes.

Stadsblad Utrecht | Nienke Duimelaar | 29-04-08

omhoog