Niet meer op je balkon zitten, omdat je wordt aangesproken. Niet meer in je woonkamer relaxen, omdat je inkijk hebt. Utrechter Dirk Gras baalt stevig van een bewonersinitiatief dat voor hem negatief is uitgepakt. "Het lijkt bij zo'n initiatief alsof je als direct betrokkene geen rechten meer hebt."
Op de 2e Delistraat in Lombok brandde al in de jaren tachtig een woning af. Sindsdien was het stukje grond dat als een taartpunt tussen de woningen ligt, een rommelplek; zo'n plek waar je af en toe een oude bank aantreft. "De gemeente heeft het in november 2007 wat netjes gemaakt en ingericht met drie lage speeltoestellen, waaronder een wip- kip en een draaimolen. De plek gaf wel onrust, maar qua inkijk hadden we er niet veel last van", vertelt Dirk Gras, bewoner van de Johannes Camphuysstraat. "We vonden het wel fijn dat de plek opnieuw werd ingericht. Ik heb de gemeente ver- zocht om de achterzijde van een tuinmuur - gemeentelijk eigendom - te verhogen tegen de inkijk en dat is netjes gebeurd."
Een bewonersinitiatief leidde tot een speelplek geschikt voor oudere kinderen. Er kwam een vrij hoog klimtoestel. Kinderen klimmen op het dakje en kunnen zo bij de omwonenden naar binnen kijken. "Maar daar blijft het niet bij," vertelt Gras. "Door het lawaai kan ik niet eens meer een praatje maken met mijn buurvrouw op haar balkon. Toen ze eens in haar raam zat, schreeuwde een kind: 'ik hoop dat je naar beneden valt'." Gras heeft niets tegen spelende kinderen, integendeel. "Kinderen moeten kunnen schreeuwen en krijsen. Alleen gebeurt dat bij ons op een lastige plek. Aan de voorzijde van de woningen is onrust, daar is de straat. Dan verwacht je aan de achterzijde rust. Daar zijn de tuinen en de balkons. 's Avonds en 's nachts hebben de omwonenden last van hangjongeren. Ik word er regelmatig wakker van." Wat Gras het meest steekt, is dat hij nog geen antwoord heeft op het bezwaar dat hij al in november indiende. De in de ontvangstbevestiging genoemde termijn van zes weken is ruimschoots verstreken. Er zijn wel twee ambtenaren komen kijken naar de situatie. Er is ook wat heen-en- weer gemaild, maar een officieel antwoord is er niet.
Volgens de gemeente is de brief met bezwaren die Gras stuurde officieel bezwaar. Dat is wat anders, aldus de gemeentewoordvoerster. Bovendien is er volgens de ombudsman ook geen besluit genomen waartegen formeel bezwaar kon worden gemaakt. Wat het speeltoestel betreft: de wijkmanager is druk bezig met een oplossing. "Er is overleg met de Dienst Stadswerken. Dat kost even tijd. Je kunt niet zomaar het dakje verwijderen omdat de constructie dan instabiel wordt. Maar deze maand komt er zeker een oplossing. We zijn er druk mee bezig."
GEEN STIJL
Wat intussen wel is gebeurd, zonder dat Gras op de hoogte is gesteld, is dat de gemeente de woonbestemming van het terreintje heeft omgezet van een verkeersvergunning naar verblijfsbestemming. "Het is geen stijl om tijdens de bezwaartermijn niet te reageren en dan ook nog het bestemmingsplan opnieuw te veranderen. Nu moet ik opnieuw bezwaar indienen, nu tegen het bestemmingsplan. Intussen is de gemeente wel doorgegaan met het verder herinrichten van de speelplek: met een muurschildering en het aanpassen van de glijrichting van het speeltoestel." Gras voelt zich als tegenstander van het buurtinitiatief vogelvrij verklaard. "De bewoners die massaal hebben getekend voor het plan, wonen om de hoek van de speeltuin. De directe bewoners, van wie de achterzijde van de woningen aan de speelplek grenzen, zijn niet bij het initiatief betrokken. De gemeente is bij hen ook niet te rade gegaan. De speelplek is zonder vooraankondi- ging aan de directbetrokkenen aan- gelegd en zij zijn met een situatie geconfronteerd waarin zij nooit gekend zijn."
Gras spreekt mede voor vijf buurtbewoners. De gemeente zegt dat hij wel is benaderd voor een handtekening, maar dat hij op dat moment niet thuis was. Dit vindt Gras geen argument omdat een brief in de bus 'een kleine moeite is'. "Geen van alle directbelanghebbenden - de bewoners van de Camphuysstraat - zijn in de plannen gekend. Onzorgvuldig dus."
De ombudsman heeft al een uitspraak gedaan over de situatie. Volgens hem is er sprake van een algemeen belang en heeft de gemeente een belangenafweging gemaakt. Gras vraagt zich echter af hoe, omdat hij nooit is gehoord. "Het is blijkbaar zo: de meerderheid bepaalt; het woongenot van directbetrokkenen ten spijt. De gemeente omarmt een bewonersinitiatief zonder te controleren of alle belangen zijn meegewogen. Bij zo'n initiatief neemt de gemeente formeel geen beslissing, dus hebben tegenstan- ders ook geen rechten, zoals het in dienen van bezwaar en een antwoordtermijn. Ik voel me door de gemeente vogelvrij verklaard."
Ons Utrecht| Anneke Houtman| 7-05-08
