Wisselen van woonboot

UTRECHT - Wonen op het water is anders dan op het vasteland. Dat heeft tot gevolg dat een verhuizing ook heel anders kan gaan. Vorig weekend (30 nov 2001) zijn er in Lombok twee partijen van boot gewisseld.

In Utrecht liggen zo'n 300 woonboten, waarvan een groot deel in de wijk Lombok. Vroeger woonden mensen op boten omdat zij te arm waren om een huis te kunnen betalen. Tegenwoordig gaat dat echter niet meer op. Mensen kiezen bewust voor het wonen op het water. Er zijn echter wel een aantal verschillen met het wonen op de vaste wal, zoals in het geval van 'verhuizingen'.

Wanneer je woning op het water je niet langer bevalt, hoef je niet per se te veranderen van adres. Dit overkwam Marc Schuller en Esther van Reenen. Zij besloten hun bestaande woonark om te ruilen voor een andere. " We wilden groter wonen'', vertelt Esther. "Onze eerste ark was groot genoeg toen we begonnen met samenwonen. maar op een gegeven moment werd het toch te klein''.

Anderhalf jaar geleden begonnen Marc en Esther met het zoeken naar een andere ark. Dat was niet eenvoudig. De ark moest betaalbaar zijn en overeenkomen met de juiste afmetingen van de ligplaats. Via via kwamen Marc en Esther uiteindelijk uit bij een ark die lag in Loenen aan de Vecht. Toen ging het heel snel. "Vanaf dat moment moesten we enorm veel regelen", vertelt Marc. "Het gaat dan niet alleen om zaken waarmee je met een gewone verhuizing al te maken hebt. We moesten in de eerste plaats zorgen dat de ark van Loenen naar Utrecht kwam."

Omdat een ark in tegenstelling tot een varend schip niet uit zichzelf kan varen, moet zo'n ark worden gesleept of geduwd. "Het was heel spannend om met een ark over het drukke Amsterdam-Rijnkanaal te varen", zept Esther. "Op het water kan altijd wat gebeuren. Gelukkkig ging alles goed zodat in de vroege ochtend van 30 november sleper Frank van Megen de ark vanaf het Amsterdam-Rijnkanaal Utrecht binnenvaarde naar zijn bestemming op de Fentener van Vlissingenkade.

"We hadden er over nagedacht hoe we de verhuizing zo gemakkelijk mogelijk konden laten verlopen. We besloten om alle spullen eerst op de oude ark te laten staan", vertelt Esher. ''De oude ark werd een stukje verderop gelegd, zodat de nieuwe ark meteen naar de juiste plek kon. (vervolgens werd de oude ark tegen de nieuwe ark aangelegd zodat toen het echte verhuizen over het water kon beginnen." De oude ark had ook een nieuwe bestemming gevonden. Via via hadden Marc en Esther gehoord dat een jongen aan de Billitonkade een andere ark zocht. Dat betrof Bart Dijksterhuis. Ook Bart was al een poosje op zoek geweest naar een andere boot. " Ik had echt een andere boot nodig. M'n oude boot viel bijna uit mekaar. Hij was al in geen jaren meer naar de werf geweest, wat eigenlijk toch wel regelmatig moet met een stalen casco. Afgelopen mei had ik een ark gekocht, maar die werd ongelukkigerwijs door de slepers in elkaar gevaren. Mark had van dat verhaal gehoord en vertelde mij dat hij zijn boot wilde verkopen. Op die boot was ik meteen verliefd."

Geen verhuiskaartjes | Op de maandag na de verhuizing van Esther en Marc werd de oude ark van Bart weggesleept. "Hij moest naar de sloop, want ik kon hem niet verkopen. Dat moest wel, want een ark mag niet zomaar ergens zonder officiele ligplaats liggen ", zegt Bart. Inmiddels ligt de oude ark van Marc en Esther op de ligplaats van Bart.

Terwijl Bart nog druk bezig is met het aanleggen en aansluiten van de leidingen van zijn nieuwe ark, vertelt hij: "Het was een periode van heel veel stress en weinig slaap en ik ben blij dat het allemaal is gelukt. Het is enorm veel werk, dat omwisselen van een ark. Het geeft dan ook veel voldoening dat het allemaal is gelukt."

Dit kunnen Ester en Marc ook beamen: "Gelukkig hoeven we dit keer geen adreswijzigingen te versturen. "

Westbode | Elleke Landeweer | 11-12-2001