De Al-lang-goed-brug
Serie 'De andere bruggen willen ook een boek' deel 6 (slot)
Na de uitgave van het boek ‘Over bruggen’ van fotograaf Martin van Thiel willen de andere bruggen van Lombok eigenlijk ook wel een boek. Behalve dan de Muntbrug. Deze brug vindt het al lang goed als hij een keer in een column wordt genoemd. De Muntbrug sluit de serie af.
De Muntbrug
“Het was een bewogen jaar, dit jaar. Het begon al meteen met de ijskou in januari. Toen vlak voor mij enkele bewoners de sneeuw van het ijs schoven, zag ik al die joelende schaatsers al voor me. Ik verheugde me al op de geweldige sfeer. Maar helaas kwam het er niet van. Net voordat de mensen konden gaan schaatsen, begon het te dooien. Heel teleurstellend als iets wat je verwacht en waar je op hoopt niet uitkomt.
Maar er stond gelukkig ook veel tegenover. Zoals het fierljep-spektakel bijvoorbeeld. Duizenden mensen hebben vanaf mij die malloten met hun stok zien springen. Zo druk heb ik het nog niet eerder meegemaakt in mijn 83-jarig bestaan.
En ik vond het heerlijk.
Maar ook talrijke kleine gebeurtenissen staan op mijn ijzers gegraveerd. Ik heb veel mensen voelen lopen, schuifelen, uitglijden, springen en rennen. Ik heb veel gelach en gezang gehoord. Bijvoorbeeld van mensen die van het Geldmuseum afkwamen. Of van bewoners op weg naar het Oog en Al Park. Of van Lombokkers die allebei deden. Meerdere keren. Zoals dat stel. Met veel plezier voelde ik hen voeten. Ik merkte hoe zij lachten, huilden, dansten, leefden. En ik was getuige van het kunststukje dat ze uitvoerden. Even stonden ze stil en omhelsden ze elkaar. En vervolgens gooide hij haar in de lucht, om haar heel netjes en stilletjes weer op te vangen. Dat ging zo snel dat niemand het kon zien. Maar ik voelde het wel. Wat wil je met hun gewicht.
Geintje.
Het zijn dit soort geluksmomentjes die het me doen. Die er voor zorgen dat ik eeuwig wil blijven liggen. Terwijl ik er bijna al een eeuw op heb zitten. Maar goed, op mijn gulden geschiedenis kan ik niet blijven teren. Tja, ik was dan wel belangrijk voor de verspreiding van allerlei munten. Als ik er niet was geweest, hadden vroeger veel mensen hun geld later gehad. En dat voor een brug niet omhoog komt. Nee, ik ga naar rechts. Of links. Net hoe je het bekijkt. Als een Mozes splijt ik het Merwedekanaal in tweeën.
Maar of ik daarom een boek waard ben?
Ik vind het al lang goed genoeg dat ik in ‘Over bruggen’ sta. En dat ik pronk op de voorkant van het boek ‘Rondje Lombok’. En voor de rest heb ik genoeg aan mijn eigen geluksmomentjes.
Ik verwacht er weer veel, dit jaar.
Ik ben er in ieder geval klaar voor.
En u?”
Joost|29-12-10 | omhoog
|