Een kamer kopen in Lombok

'150 euro voor deze kamer in een jarendertigwoning is natuurlijk een drol’. Naast de buitendeur van de jarendertigwoning in Lombok hangen vijf deurbellen. Daarna houdt elke vergelijking op met een regulier studentenhuis. De hal is schoon en ruikt naar nieuwe vloerbedekking. De keuken is aan kant, de tuin gewied.

In dit huis kocht Daniëlle Dürst Britt ( 22), tweedejaars Arabische Taal en Cultuur, in september een kamer van 19 vierkante meter kamer mét tuin in Lombok. Ze betaalt 150 euro netto per maand. ,, Natuurlijk een drol.'' Op zolder woont nog een marinier en de overige drie bewoners - studenten - komen binnenkort.
Haar kamer is net ingericht. Wierookgeuren. Een groot hemelbed met klamboe staat pontificaal midden in de kamer. Omringd met Arabische meubels en snuisterijen. Gezellig. Daniëlle had enkele maanden geleden nog nooit van kamers kopen gehoord. Nu denkt ze: ,, Waarom hebben we dat in Nederland nooit eerder bedacht? Je bent veilig en goed onderdak, je gooit geen geld weg en het is goedkoper dan huren.’’ Daniëlle woonde eerder al in Utrecht, in een huurkamer van 2,10 bij 3,65 meter voor 165 euro per maand. Ze studeerde toen een jaar Arabische Taal en Cultuur. Maar na een studiepauze van twee jaar, drie fulltimebanen en een misgelopen relatie, besloot Daniëlle dezelfde studie weer op te pakken en terug te keren naar Utrecht. In Lombok, tussen de vele Arabische culturen. Interessant, en handig voor haar studie. Maar ze woonde in Hattemerbroek. Vind dan maar iets in Utrecht. En ze had haast, de studie begon in september. Op www.marktplaats.nl zag ze de link naar Studentenkoopstudio. nl, onderdeel van Koopstudio. ,, Ik zag deze kamer vanaf mijn computertje in Hattemerbroek.
Het licht, de tuin, de ramen tot op de grond, ik was verkocht. Mijn vader, een luitenant- kolonel, kon en wilde garant voor me staan.’’ Daniëlle gaat anders met de kamer om nu hij van haarzelf is. ,, In een huurkamer had ik er nooit laminaat in gelegd. Ik heb in de eerste week in de tuin al onkruid gewied en ga zo bollen poten. Ik denk erover na wanneer ik de afgebladderde keukendeur ga opknappen voordat er rot inkomt. Vroeger was dat iets voor de huisbaas, maar dat moeten wij nu met elkaar oplossen. Nou, prima toch.’’

Utrechts Nieuwsblad | Pauline Weseman | 16-10-04